een warme oproep voor de twijfelmama's van kleine babietjes

Eerst was ik nogal in de war doordat een huisdokter van wacht zei dat onze babyzoon van 11 weken met 39,4°C er met een poepsnoepke wel weer bovenop zou komen en dat ik het weekend moest uitzitten, maar dat een pediater van wacht , die ik via spoed opzocht omdat mijn moederhart ongerust bleef, ons meteen aan een reeks onderzoeken blootstelde én ons dan maar meteen hield in het ziekenhuis.

Nu weet ik dat onze zoon door het oog van de naald kroop , zaterdagnacht en dat die huisdokter ferm content mag zijn dat ik hier vast zit of anders ging ik eens goed de waarheid aan meneer gaan zeggen!!!(hij mag zich aan iets verwachten als ik hier weg geraak)

Ons bolleke zijn bloedwaarden gaven aan dat hij een serieuse bacteriële infectie heeft en bij zo'n kleintjes is het een kwestie van uren voor die beesten hen helemaal onderuit halen!!

De kinderarts legde uit dat je met kleintjes van onder de vijf maanden die 39°C of meer koorts maken ALTIJD onmiddellijk naar een ziekenhuis moet!!
TWIJFEL NIET, heb geen schroom om voor zoiets toch naar SPOED te gaan want  ,
en ik citeer,: "ge zijt uw kleintje in enkele uren tijd kwijt,hé madam en ik bedoel echt KWIJT,madam." 
Awel, daar waren wij niet goed van!! En ik had die mens nog wel in twijfel getrokken. Ik weet namelijk altijd graag WAAROM de dingen moeten lopen zoals ze lopen ... Dus legde hij mij het uit. Hij heeft 30 jaar ervaring en zei dat hij al schrijnende dingen heeft meegemaakt met huisartsen die kleintjes naar huis sturen om hen daar met koortswerende middelkes een weekend te laten uitzieken. Die kleintjes hebben gewoonweg geen weerstand om uit te zieken!
Daarom, mama's en ook papa's, volg uw instinct als het om uw kinders gaat. Durf een spoed binnenstappen en denk niet dat ze u als een vervelend wicht wandelen zullen sturen (wat ik dus eerst dacht, onozele dat ik ben)
Zo, ik heb gezegd! Stelt u voor dat onze bloeikes iets zou overkomen door de foute diagnose van een prutser die zich arts mag noemen!! Bij deze bent u gewaarschuwd: er zijn dokters en er zijn prutsers.... en er is altijd uw gezond verstand!

Slaapwel!

en babyperikelen op Pasen

Zalig Pasen allemaal !!!!

 Hopelijk hebben de eitjes gesmaakt, genoten jullie van vrolijk naar lekkers zoekende kindersnoetjes en met z'n allen naar de kermis gaan of van nen dikke wafelenbak of gewoon van gezellig samenzijn met z'n allen...

Dat zijn dingen die wij anders allemaal doen met Pasen... maar deze keer niet.

 Deze keer moest manlief alleen met de dochter op zwier en haar wat opvrolijken, want mama en babybroer werden gisterennacht in het ziekenhuis gehouden :-(

Broerke kreeg hoge koorts en ge kent dat op van die dagen, dan zijn uw pediater en huisdokter niet te bereiken! Dan maar naar iemand van wacht en voor ge't weet ligt ge met baby en alles maar zonder verse kleren in de kliniek!

De antibiotica werd hier sneller dan onze eigen schaduw in het 11 weken oude lijfje gepleurd en dat was dat. Hij zou een darminfectie hebben.

Nu moeten we de kuur uitzitten: 5 dagen op z'n minst hier!

pff

hopelijk worden de goeie beestjes die ik met mijn borstvoeding met veel moeite in zijn darmkes kreeg, niet stukgebeten door die antbiotica.

Hopelijk is hij wél voorgoed van al zijn buikpijn verlost! Dat zou fantastisch zijn...

Tussendoor nog maar eens ander borstvoedingsadvies gekregen, waarom niet!?

Dan voelt een mama zich hélemaal lekker:

eerst had hij te weinig, dan te veel, dan mocht ik geen zuivel, dan weer geen paprika of ui, nu weer eet hij te vaak...(om de drie uur, en ja ook 's nachts en nee, dat is niet fijn)

Nee, het heeft niks met zijn ontsteking te maken, maar ik geef hem wel te veel eten waardoor dat hij zich te opgeblazen voelt!?

ACH!

Wie moet een mens nog geloven?!

Probeer het zo maar eens uit te houden, dat melken :-)

Enfin,

ik wil niet zagen

maar gewoon even mijn moederhart luchten...

Bedankt voor 't luisteren en ik beloof het niet vaak te doen

azo klagen :-D

tot morgen

met minder zorgen

:-D

Beesten en quinoa

Ik heb nog eens een beetje achter mijn naaimachine gezeten. 

Met babyzoon in the house lukt dat nog niet zo frequent, maar allez, 

af en toe gunt hij mij toch al wat me-time :-)

Ik ben van plan vanalles te maken voor mijn kinders en dus moeten er patroontjes geknipt worden én nedergelegd op de stof. Laat ik nu net zo'n persoon zijn met weinig geduld én weinig tijd, dus patroondelen opspelden opdat ze niet zouden verschuiven , daar doe ik niet aan mee. Dus ja, dan is mijn naadwaarde nooit echt recht getekend etc ,

 slechte punten dus!

Vandaar mijn gefrutsel.

Ik zag ze al eens verschijnen in vierkante kussentjesvorm bij sommigen onder jullie

 (al weet ik niet meer waar,sorry). 

Mooi en handig, dacht ik toen en hield het idee in mijn achterhoofd.

Ik wou echter niet klakkeloos na-apen en dus werden het beesten , 

geknipt uit een Ikeastofke. 

Er moeten nog een slang en een bloem bij komen, maar allez, 't is een begin. 

De afwerking is weer eens wat minder 'afgewerkt' , maar ik hou van raprap tegenwoordig. Ik weet het, ik had beter witte draad gebruikt, maar dan moest ik dat weer veranderen op mijn machine en tegen dan is baby er weer, dus ik ging maar zo aan de slag. 

 't Is toch voor eigen gebruik ;-)

Ik vulde ze met een overschotje quinoa dat vervallen was en klaar was kees.

Nu maar patroontjes knippen 

(liefst de makkelijkste eerst, met snel resultaat :-)

Geniet van jullie dagje!

Wat lief!!

Een tijdje terug deed ik mee aan een weggever bij Kreatita. Ik won niet want ik vergat in te tekenen op zo'n computersysteem en dus werd mijn reactie niet meegeteld bij de loting. Nu vond die lieve Kreatita dat zo sneu dat ze me prompt een troostprijsje aanbood. 

Ik kreeg het vandaag! 

Helemaal in een zelfgemaakte enveloppe en alles.

3 versierde wasknijpertjes.

Lief toch!!!

Wat is blogland een lieve plaats om te toeven!

Dank Kreatita!!

slaapwel!

(ge)pimp(t)(el)mezenkastje.

Ik kreeg van mijn schone vader en nevenkind dit zelfgemaakte mezenkastje. 

Leuk, want gerecycleerd van een oud speelgoedmeubeltje waar niks mee kon worden aangevangen. 

Minder leuk was de mottige kleur. 

Daar wou ik eens rap wat aan doen,se. 

Ik hou nu eenmaal van kleur en van instant resultaat. 

Dus zo'n kastjes verven, waar het niet al te nauw steekt qua afwerking, 

is een kolfje naar mijn hand!!

Ik diepte een gratis staaltje verf op uit de garage en klieder klodder...

Klaar was mees :-)

Van dichtbij ziet dat er natuurlijk wat amateuristisch uit, maar hé, die vogels kijken niet op afwerking en wij kijken van verre op dat kastje als dat op een boom hangt.

Hopelijk vergissen die beesten zich niet van 'hol' bij 't binnenvliegen ;-)

Stel dat compliment , die zoen, die knuffel niet uit tot morgen...

Laten we met z'n allen eens even stilstaan bij hoe kwetsbaar het leven is en hoe zeer we onze dierbaren moeten liefhebben, nu ze er nog zijn. Het kan zo allemaal voorbij zijn... Geef daarom je geliefdes vandaag eens een extra knuffel en denk daarbij hoe gelukkig je bent met hen.
Mijn gedachten zijn bij de getroffen families van het vreselijke busongeval in Zwitserland die vandaag in de ergste nachtmerrie zijn beland die een ouder, grootouder, zus, broer.. kan beleven: een kind verliezen of als kind je ouder verliezen.
Het is een zwarte dag voor België én Nederland.

Gaan met die banaan!

Mijn man is gek op auto's en zeker als het erg oude exemplaren betreft en als het even kan nog het liefste van alles een Saab. 

Toen dat merk even terug ter ziele ging, was hij er oprecht het hart van in; de schat. 

Meermaals per autorit word ik , tijdens gesprekken, op mooie exemplaren gewezen. 

Die aanduidingen worden dan begeleid door uitspraken als "oh, ne SWZ 950" of "kijkt, nen ABC 790" , ... mij zeggen die termen helemaal niks, ik kan ze niet onthouden zelfs!

 (valt het op?) 

Spreek mij in kleuren van auto's en ik zal meedoen, maar die cijfer-en lettercombinaties, euh neen! 

Nu is het dus steeds Saab die eruit wordt gehaald en waar er een hele lofzang aan wordt gekoppeld en een zucht "van 't is toch wreed..." 

Meestal floep ik dan in de "off-stand" en denk aan wat ik nog allemaal wil maken... maar, als er een echte old-timer in het vizier komt, dan is mijn interesse wel gewekt. 

Ik vind die auto's iets hebben, ze dragen een verleden én een verhaal met zich mee. 

Ze werken in op mijn fantasie, ze doen me mijmeren over hoe het vroeger moet zijn geweest of over plaatsen waar ik graag zou komen

 (vaak is dat Engeland waar die karren mij in gedachten naartoe brengen) 

Nu komen wij niet vaak in Engeland, maar wel vaak in Zweden

 en dan heeft mijn man dubbel geluk: 

he LOOOOOOves Sweden en bovendien zijn zij daar gek op oude auto's én Saab! Smullen!!!!

Dan worden er foto's geschoten, gewoon, omdat hij dat leuk vindt, die dingen.

 En ik vind het leuk als hij blij is, dus komen die foto's in het album en luister ik met de glimlach naar de technische uitleg die bij zo'n kar komt.

En soms, soms ben ik echt blij dat mijn lief me op zo'n vierwieler wijst. 

Want dan zie je dit:

Tja... als je denkt dat "de Hollanders" overal een sleurhut achteraan knallen...  ;-)

dan ken je de Zweden nog niet!

Gaan met die banaan!!!


Op elk vlak, blijkbaar ;-)

Slaapwel!

Zie jij wat ik zie?

Wat zag mijn lodderig oog nu weer?

Die Zweedse humor,toch!  

Die rotbeesten vind je er met bosjes, zouden ze die ook bedoelen? 

Wij zijn daar in ieder geval Niet gaan eten ;-)

Geniet van jullie zonnig dagje!! 

Zie jij wat ik zie?

Ik moet hier dringend wat interessants posten, ik weet het.

 Maar, met baby komt het er niet van om creatief te zijn. 

Wel in mijn hoofd, als ik niet versufd van het slaaptekort, weer wilde plannen maak om uit te voeren met de naaimachine. 

Daar blijft het dan ook bij, want zo'n 6-weken-baby-met-krampen-en-reflux

(jawel, nr twee heeft het ook! ) 

daar kruipt wat tijd in! 

Maar, we genieten ook van de borstvoeding en  de eerste lachjes, de broer-zusliefde, de geur van zo'n wezentje, de knorretjes... eigenlijk genieten we vooral!!

oh, en te denken dat het zo rap weer zal passeren!

Maar ik moet iets posten, want de mensen lopen weg!!! 

Ja, twee 'volgers' haakten al af! 

Lap, supappe, dat was me ook even slikken :-s .Zo gaat dat,hé

Maar een mens is vrij in doen en laten, natuurlijk.

Dus, bij gebrek aan creativiteittijd, start ik hier een reeksje: "Zie jij wat ik zie".

 Met foto's van gekke dingen die mijn lodderig oog opving (meestal in Zweden)

(in een poging mijn volgers te plezieren :-D en te behouden)

Vandaag gooien we al met het grove geschut :-) 

Zie jij wat ik zie? 

What's in a name, zou'k zo zeggen? 

Prettige dag nog, allemaal!

Ik voel me vereerd!!!

Waw!
Als 'cadeau' voor mijn blogverjaardag gaf die lieve Marieke (what's in a name ;-) me volgend berichtje:

en ook gefeliciteerd met je blog award! Ik kreeg vandaag een Liebster blog award en geef hem heel graag door aan jou! Als je weer even aan bloggen toe komt, kijk dan maar even op mijn blog, de rets wijst zich vanzelf. Blijf bloggen hoor, al is het nu met langere tussenpozen misschien....Liefs!!

Een gebaar waar ik warm van werd. Nog blijer werd ik van haar berichtje dat erbij hoorde op haar blog 'Marieke maakt' :

De blogs die ik op mijn beurt graag in het zonnetje wil zetten zijn:


- Mad Moiselle  omdat we een naam en een voorliefde voor zonnebloemen blijken te delen. Zij mijn eerste give away won en het mailen daarover zo leuk was, en omdat ze al die heerlijke uitspraken van haar dochter deelt op haar blog.


Hoe ego-strelend is dat!!?? Ik blijf het zeggen: blogland is een schoon land!!  :-D


Deze award mag ik nu zelf gaan doorgeven aan mensen met een mooie, leuke, 
inspirerende blog en die minder dan 200 volgers hebben. 


Ik geef hem met graagte aan volgende blogsters:
Mim omdat ze een echte schat is in blogland, zo eentje die zelfs echte kaartjes stuurt voor een belangrijke gebeurtenis in' t leven of om te bedanken voor winst bij een weggever...Ik ben blij dat mijn give away uiteindelijk bij haar landde! Bovendien was ze één van mijn eerste volgers!
Little Be omdat ik een mooie weggever van haar won, ooit ;-)   Omdat het en lieve madam is, hier in blogland, omdat ze zot is van katten en haar kinders!
Mimi van Mimi's prutsedingetjes omdat zij altijd in is voor een leuke reactie op mijn blog  en dat maakt mij telkens erg blij!! Te weten dat er mensen zijn die regelmatig eens je blog bezoeken, is fijn!
Mrs Busy omdat ze net als ik zot is van poezebeesten! (alleen plassen die van haar niet op computers :-) en omdat ze zo lief was om me spontaan te mailen i.v.m. een tuto over babymutsjes! Ze liet me kiezen welke ik het eerste wilde zien , daar we een januaribaby kregen!! (sweettt)
Jewels by Ine omdat ze gewoonweg erg mooie dingen maakt!


Zo, dames, geniet ervan , zoals ik van jullie blogs geniet!


Marieke, het liefst had ik 'm je teruggegeven, maar zo blijven we bezig natuurlijk :-D
Nog eens bedankt!



 

Blogjaardag!

Héhé, zit ik wat rond te neuzen op jullie blogs , zie ik dat Mim al een jaar blogt en bedenk ik me dat ik ook ergens in februari vorig jaar begon met bloggen...

Snel even opgesnord en ja!!! 

Gisteren was het blijkbaar een jaar geleden dat ik hier de eerste schuchtere stapjes zette!

Ik zie mezelf nog zitten , als computernerd!

(ik bak nog steeds niks van foto's plaatsen) 

Een jaar lang al word ik geïnspireerd door jullie en probeer ik mijn ei kwijt te raken op mijn blogje! 

Een jaar waarin ik enkele leuke weggevers won!!! (altijd super!) 

Een jaar waarin ik vaak hartverwarmende commentaren kreeg van jullie (super leuk) 

Een jaar waarin ik volledig vreemde mensen virtueel 'leerde kennen' als warme schatten die mijn dag kleuren gewoon door af en toe te reageren!(mega super leuk)

Ik geniet er dus van , van mijn virtuele leventje hier! 

Ik ga als bedankje voor jullie warmte een weggever bedenken... 

die kan nog even op zich laten wachten, wegens vele luiers en weinig slaap /tijd... 

maar hij komt er wel! 

Beloofd!

Bart Peeters - Niets of Niemand

Heerlijk nummer! Ik zing het voor onze babyzoon als hij op mijn lijf hangt met krampjes en teveel boerkes...
Maar eigenlijk wil ik het vandaag opdragen aan mijn liefste man, die zoveel om me geeft en waarvan ik zoveel hou. 
Binnenkort is hij 15 jaar mijn rots in de branding!

Een zoon!

Het is hier al een tijdje stil, maar in tussentijd hebben wij niet stil gezeten!!!

Op 18 januari 2012 werd onze zoon en broer voor grote zus geboren!

Hij kwam wat vroeger dan voorzien en met een keizersnede, 

maar woog toch 3220 g en was 50,5 cm lang!

Het is een schatje, natuurlijk, en we zijn er allemaal meer dan zot van :-)

Alleen 's nachts heeft hij veel last van krampjes en dat zorgt natuurlijk voor lang opzitten met een kronkelende baby... we zijn dus moe, maar tevreden!

Het naaien, knutselen, bloggen zal er voorlopig wel wat bij inschieten, denk ik. Ik geniet nog te veel van het kijken naar onze verse baby, met al zijn grimasjes en zijn lachjes , zijn verwonderd kijken naar de wereld en het licht... Oh, wat heerlijk dat we dit voor een tweede keer kunnen beleven :-D

Tot gauw!!

Toegegeven: het smaakt beter dan dat het eruit ziet!

Je kent ze wel die heerlijke lekkernijtjes van Milka die 'nieuw' in de rekken liggen!?

Ik wel!!! 

En als chocoladeverslaafde moet ik zeggen: MMMMMMMMMMMM!! 

Maar duur, voor hetgeen het is én bovendien is het van melkchocolade gemaakt en ik smelt helemaal voor fondant. Hoe zwarter, hoe beter!

Dus, ik ging dat lekkers gewoon namaken en ik zeg het: het is een makkie!

Jullie kunnen lekker meesnoepen als je dit receptje volgt. 

nodig:

100 g pure chocolade

2 flinke eetlepels honing

een flinke hoeveelheid 'Rice Crispies'

een handvol rozijnen (mogen ook nootjes zijn of gedroogde vruchtjes of niets)

een plank

bakpapier

Werkwijze:

(het steekt allemaal niet te nauw, heerlijk!)

 Smelt de chocolade 'au bain marie (of doe zoals ik op een zacht vuurtje, zomaar hop)

voeg de honing toe

Flink roeren

Voeg de rest toe en meng flink!

Kwak nu het geheel op het bakpapier en spatel goed plat.

Vouw het papier dicht en laat platliggend opstijven in de frigo (zo'n uurtje)

Toegegeven: Het ziet er NIET uit, maar.....

Daarna kun je er heerlijke rotsjes van afbreken en de smaak is raak!!

Ik krijg er alweer trek in!!!!

hulp i.v.m. draagzak/-doek a.u.b.

Hoihoi luitjes allemaal!

Onze baby zal nu niet lang meer op zich laten wachten en intussen zit ik het net afte speuren op zoek naar de ideale draagzak.

Ik heb al de tri-cotti die uit twee delen bestaat van toen ons meiske geboren was. Het ding deed goed dienst, vooral mijn man kon ermee overweg. Ik minder. Daarom heb ik via 2de-hands een heel net exemplaar van de Lodger shelter gekocht. Die kan ook in maxi-cosi zonder dat je het kindje dus wakker moet maken als het in de auto mee moet na een wandeling of supermarktbezoek.

Toch wil ik ook een draagdoek en /of -zak die ik voor langere tijd kan gebruiken , want bovenstaand vernoemden dragen maar tot een paar maand.

Mijn oog viel wat draagZAKKEN betreft al op

een Mei-tai (van MrMirko)

een Zsazsa (moet ik dan wel nog zelf maken)

een Manduca

een Bondolino 

Storchenwiege baby carrier

en de  Ergo baby Carrier

Allen zien ze er heel confi uit en makkelijk om snel aan en uit te doen. 

Belangrijk is dat ik hem zowel op de buik als op de rug kan dragen. 

Wat doeken betreft, dat ziet er zo ingewikkeld (hihi) uit!! Maar ik kijk toch uit naar jullie ervaringen daarmee.

Wie kan mij helpen meedenken?

Alvast bedankt!!

even checken...

Als ge denkt: waar zit die toch? 

Wel, ik ben bezig met allerlei practische zaken voor als baby zich aandient.

*Geboortegeschenkjes : check

*'Vluchtkoffer' : check

*Babykleertjes: check

*geboortelijst: check

*enveloppen voor geboortekaartjes voorzien van adressen: euh, in dit computertijdperk blijken wij maar van weinig adressen meer in het bezit te zijn... Er is nog werk aan de winkel dus!

*geboortekaartje kiezen etc: check

*T-shirt geflockt voor grote zus 'IK BEN GROTE ZUS' : check

*Geboortegeschenkjes voor zus om in de klas uit te delen: check

*Opvang voor grote zus: check
Zou ik al een fotootje van alles hier zetten? 

*We zijn er klaar voor... hoewel!?
 Mijn vorige bevalling was zo'n tegenvaller (spoedkeizersnede na uren afzien) dat ik nu 'den track' krijg!

Nog even!!

We hebben het geweten...

Nu heb ik in m'n leven al vele katten gehad en steeds ben ik erg gesteld geweest op mijn lieverdjes. Ik zou mezelf ook echt een kattenmens noemen. Het exemplaar dat we echter in de zomer van 2010 van de gewisse achtergelaten-in-de-struiken-dood wisten te redden, valt niet onder die groep. Waarom niet, ocharme, hoor ik u denken, wel hierom:
Hij was zo'n 2 weken oud, z'n oogjes zaten vol etter en hij bibberde zo erg toen we hem hoorden piepen ginds in die struik...  we vonden hem meteen schattig en we ontfermden ons over het beestje. De dochter was er weg van, natuurlijk! Maar, bezint eer ge begint! Want we hebben het geweten!
De euforie van het hebben van zo'n lief pluizenbolletje werd al snel ingewisseld door gezucht en stille verwensingen vooral door de moeder des huizes. Vader en dochter, die eerst hevige fan waren, lieten immers al gauw uitschijnen dat ze dat toch niet goed konden, dat verzorgen,dus werd moeder de vrouw gepromoveerd tot kattenheldin en bejubeld om haar kunnen tot ze het nog ging geloven ook! Dus kweet ik me braaf van mijn taak, denkend ooit een heel aanhankelijk katje te verkrijgen in de plaats voor zoveel zelfopoffering. Maar, dat heb ik geweten....Dat hummeltje moest immers om de twee u worden gespeend met zo'n speciaal bij de apotheek gehaald flesje en dito melkpoeder dat op de juiste temperatuur moest worden gebracht. Eenmaal dat flesje in z'n buurt kwam, ging hij er niet rustig aan liggen lurken, nee... hij plantte z'n jonge doch vlijmscherpe klauwtjes in mijn lijf en beet zich een weg door mijn handen op zoek naar die speen die nota bene voor z'n ongeduldige neus hing. Eenmaal hij het ding in z'n muiltje had, beet hij het volledig kapot en de melk spoot alle kanten op, gelukkig ook IN zijn muiltje. 
Pfff, ik had het toen al kunnen weten dat het geen lieverdje zou worden.
Daarna moest je zien dat je een vod of zo in de buurt had of dat je Mega Mindy-gewijs naar de kattenbak vloog, want eenmaal er vocht in zijn lijfje was gegaan, moest er ander weer uit...
En twee uur later begon het gewoon opnieuw.
Even dacht ik dat onze oude kater zich zou ontfermen over het ukje, maar die stuurde na de eerste kennismaking (lees: aanval van het kleine mormel) letterlijk 'zijn kat' en komt nu maar sporadisch naar huis. Met de grote Labrador kon die kleine het dan wel weer vinden. Zodra hij overging op vaste voeding en buiten ronddartelde, eiste hij een plekje op bij de hond zijn eetbak. Die laatste zette, na een stevige klauw in zijn neus,  een stap opzij tot Zijne Kattigheid' voldaan was. Zo gaat het nog elke dag trouwens.
Nu kunnen die twee ook wel fijn spelen samen. Zo komt de kat 's morgens , als hondlief net buiten komt, lief vleien langs diens snoet en poten tot de hond zich neder vlijt op de grond en met gesloten ogen besluit te genieten van zijn fan van dat moment... tot het loeder hem, elke keer weer, zomaar in de neus bijt. Of dan staat de hond lief te kwispelen met tussen zijn poten, ik zweer het je, een KWISPELENDE kat, tot laatstvernoemde zomaar de poten van die arme loebas als bijtstok gebruikt.
Het is voor ons dagelijks leuk om naar te kijken, dat schouwspel tussen kat en hond, een dagelijks moment van vertier bij het ontbijt waarbij we ons elke keer afvragen wanneer onze hond het nu eindelijk eens zal doorhebben dat het een gluiperd is, die kat.
Maar ook wij lieten ons tot voor kort van tijd tot tijd vermurwen als het kattenbeest aan kwam zetten met zo'n lief snoetje dat je hem wel moet aanhalen. Eén minuut later echter beet hij zich vast in je hand en ik bedoel ook ECHT VAST! 
Nu komt het steeds minder vaak voor dat de mensen in ons gezin zich laten strikken tot een troetelmoment met het heerschap, in tegenstelling tot de hond, en heeft Mr Poezzz zich ontpopt tot binnenglipkoning. Niemand weet hoe of wanneer hij het doet, maar op de meest onmogelijke momenten duikt hij binnen op. Zo ook vanochtend... werden we met zijne heerlijkheid geconfronteerd bij het opstaan. Al was zijn urinegeur hem al voor geweest, want die kon je ruiken tot boven!
Mr werd met het nodige gevloek buiten gekegeld door man(niet meer zo)lief en wij konden op zoek naar de Plaats Delict!
Na enig speur- (en kokhals-)werk, vonden we het getroffen gebied: op het bureau, zo mogelijk op alle papieren die daar lagen én op de harde schijf en tegen onze 'Apple' en op de bureaulamp die onderaan de voet zo'n lekker zuigend anti-slipmatje heeft, en op de printer en tegen de houten muur!(wij wonen in een houtmassief woning) 
"HELL YEAH" moet hij hebben gedacht toen hij zijn sproeikop opendraaide! 
Hell no, denken wij nu als we hem zien staan bedelen om binnen te mogen! 
Hell NO, zullen we nu denken als we nog eens jonge katten aangeboden krijgen door struiken of buurvrouwen of klasgenootjes van de dochter. Want door onze laatste reddingsactie hebben we het geweten!!

Een afbeelding van Zijne Sproeierigheid, zoals mijn man hem zich nu graag voorstelt: onthoofd!! 

(maar dat krijgt hij niet over het weke hart,hoor :-)

Wat zat er nu eigenlijk in?

Een tijdje terug had ik een verrassingsweggever omdat ik 30 volgers had. 

Ik zette me aan het knutselen en maakte er dit pakketje van dat door MiM is gewonnen.

Daar sommigen zich afvroegen wat er nu werkelijk inzat,

hier de onthulling want Mim kreeg de verrassing ondertussen ook.

Er zaten wat frulletjes in om te knutselen en wat zelfgemaakte zaken.

De zelfmaakdingen waren een magneet van een oude munt, een ring van fimo en een placemat-broodwrap en envelopjes.

Nu ga ik verder werken aan het zogeheten 'doopsuiker' 

want de bevalling nadert met rasse schreden...

De trollenjas episode één

Na maanden zwoegen in de naailes is de 'tussenseizoenversie' van de dochter haar trollenjas eindelijk een feit! 
De foto toont het niet echt, maar het heeft een recht 'bovenstuk' en dan vanaf de heupen gaat het wat wijder uitlopen.

Het idee haalde ik uit een Ottobre van 2005 (haar geboortejaar) , de stof kocht ik enkele maanden terug van MamaC 

(en we zijn er eeerrruuug blij mee want dochterlief straalt ermee!) 
Ik overlockte erop los tijdens de les en de knoopsgaten maakte ik met mijn eigen Brotherke thuis. 
De knoopjes zijn in de stof zelf en maakte ik met het knopensysteem van 'VanMarieke'

De fleece als voering was een dekentje van Ikea, voor de mouwen gebruikte ik wel echte gladde voering van bij Veritas omdat dat beter 'sliert'.

De capuchon kan met een rits open.

De bedoeling is dat er dan nog een dikke wintervoering inkomt 

nl. dat stofke dat ik gebruikte voor het gilet. 

Die wintervoering moet er met drukknopen inkomen en daarvoor moet ik naar de naailes wegens te moeilijk op m'n eentje... 

Er komt dus nog een vervolg, maar voorlopig kan dochterlief (en fan) het jasje aan!!! 

en wat heb ik er weer spijt van dat ik nooit echt mooie foto's kan tonen van mijn werk...

Beste wensen lieve mensen!!!

Aan alle lieve volgers van mijn blogje, 

aan al wie hier af en toe een lieve reactie achterlaat, 

aan iedereen die hier een beetje inspiratie vindt...

Gelukkig Nieuwjaar!!!

Moge 2012 liefde, geluk, gezondheid, plezier en creativiteit met zich meebrengen!!!

Liefs